فرازی از صحیفه سجادیه

برای برون‌رفت و رهایی انسان معاصر از این ورطه‌ی هراس‌انگیز که آغازش سردرگمی و پریشانی و پایانش بی‌اخلاقی و خودکشی است، روی‌آوردن به خدایی در همین نزدیکی که هم قریب باشد و هم مجیب، تنها راه است؛ خدایی که بتوان با او سخن گفت و رازها و نیازهای نهانی خود را در صندوقچه‌ی سکوت و کلام او نهفت. صحیفه‌ی سجادیه، اگر چه هزار و اندی سال پیش از لبان یک دوستِ تمام‌عیار خدا تراویده، اما انگار به انسان امروز و گرفتاری‌های پیش‌رونده‌‌اش نیز نظر داشته و برای او هم نسخه پیچیده.

اللّهُمّ وَ أَيّمَا عَبْدٍ نَالَ مِنّي مَا حَظَرْتَ عَلَيْهِ، وَ انْتَهَكَ مِنّي مَا حَجَزْتَ عَلَيْهِ، فَمَضَى بِظُلَامَتِي مَيّتاً، أَوْ حَصَلَتْ لِي قِبَلَهُ حَيّاً فَاغْفِرْ لَهُ مَا أَلَمّ بِهِ مِنّي، وَ اعْفُ لَهُ عَمّا أَدْبَرَ بِهِ عَنّي، وَ لَا تَقِفْهُ عَلَى مَا ارْتَكَبَ فِيّ، وَ لَا تَكْشِفْهُ عَمّا اكْتَسَبَ بِي، وَ اجْعَلْ مَا سَمَحْتُ بِهِ مِنَ الْعَفْوِ عَنْهُمْ، وَ تَبَرّعْتُ بِهِ مِنَ الصّدَقَةِ عَلَيْهِمْ أَزْكَى صَدَقَاتِ الْمُتَصَدّقِينَ، وَ أَعْلَى صِلَاتِ الْمُتَقَرّبِينَ‏ وَ عَوّضْنِي مِنْ عَفْوِي عَنْهُمْ عَفْوَكَ.

بعضی‌ها به من بدی کردند به خواست تو توجه نکردند و آبرویم را ریختند اگر مرده‌اند یا زنده‌اند، در هر صورت آن‌ها را ببخش من از آن‌ها می‌گذرم تو هم به یادشان نیاور که با من چه کردند آبرویشان را نریز حالا که من آن‌ها را بخشیدم و برایشان هدیه فرستادم تو هم من را ببخش

منبع : سایت دانشگاه علوم پزشکی مشهد .